در روز جهانی کارگر، صدها و هزاران تن از کارگران کشور به مناسبت این روز اقدام به راهپیمایی مسالمت آمیز می کنند و خواستار توجه مسئوولین به وضعیت اسفناک شغلی و معیشتی خود می شوند، اما بسیاری از آنها توسط نیروهای امنیتی بازداشت می شوند!

رفتار دولت فعلی و شیوه عملش در این باره بر همه کس روشن است! اما درست در همین روزها آقایانی که خود را به عنوان نامزد انتخابات آینده ریاست جمهوری معرفی کرده اند و قرار است در آینده به عنوان رئیس دولت شناخته شوند در مصاحبه ها و سخنرانی های مختلف به مردم وعده های گوناگونی را می دهند که اگر رئیس جمهور شوند، چه ها و چه ها که نمی کنند! و در این میان از برخورد با عوامل خود سر، از جمع کردن گشت های ارشاد تا توجه به قشر های محروم جامعه و قانون گرایی و... سخن به میان می آید!

حال پرسش من به عنوان یک شهروند ایرانی از تمام این آقایان این است که:

سوپرمن های آینده کشور! که نمی دانم شما را بعد از انتخاب شدن باید با چه نامی خطاب کنم و دلم را به ان خوش کنم: سید دلشاد! معجزه ای برای تمام قرن ها و....!  شما به عنوان کسانی که قرار است در اینده آنگونه که خودتان ادعا می کنید از مردم حمایت کنید، داد مظلوم را از ظالم بگیرید، قانون گرا باشید و... چرا کوچکترین واکنشی در مورد بازداشت کارگران بیچاره در روز کارگر نشان ندادید؟ چرا دست کم(الف) را نگفتید که من به شما اعتماد کنم که راست می گویید که می خواهید تا (ی) آزادی پیش بروید؟!

من اینگونه به شما اعتماد می کنم، نه با جمع آوری ده هزار امضاء در حمایت از شما، یا حمایت ساسی مانکن و... از شما و نه با دادن وعده های سر خرمن! ساده بگویم عالیجنابان:

باغچه را بیل بزنید، سر و سامان دادن باغ پیشکش!!!

**************

پ.ن:

از همه دوستان عزیز که دیدگاه خودشون را با من در میون گذاشتند و به تصمیم گیری من کمک کردند سپاسگزارم.